دست توانگر نشاند و كم سن را بر بزرگسال مقدّم كند و مستمند را به مجالس پادشاهان بركشد و بر شرف بزرگوار و آقايى بزرگ و احترام توانگر بيفزايد و چگونه كار دين و معيشتش ، جز از راه حكمت به سامان رسد ؟ و هرگز خداوند عز و جل كار دنيا و آخرت را جز از راه حكمت به سامان نياورد . 288 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : حكمت ، مستمندان را بر جايگاه دانشمندان مى نشاند . 289 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : رشك بردن تنها در دو جا سزاست : بر مردى كه دارايى خدا داده اش را در راه حقّ هزينه كند و ديگر آنكه حكمت خداداديش را در داورى و آموزش به كار برد . 290 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : انسان مسلمان هديه اى برتر از سخنى حكيمانه كه خداوند بدان ، هدايتش را افزون كند يا از نابوديش برهاند به برادرش ندهد . 291 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نيكو بخشش و هديه اى است ، سخن حكيمانه اى كه مى شنوى و به ياد مى سپارى ، سپس آن را نزد برادر مسلمانت آورده و به او تعليم مى نمايى . اين كار برابر يك سال عبادت است . 292 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دوستان خدا ساكت شدند ، پس سكوت آنها خود ذكر بود و نگريستند پس نظرشان ، عبرت اندوزى بود و سخن گفتند پس سخنشان ، حكمت بود . 293 . ايّوب عليه السلام : خداوند در دل كوچك و بزرگ حكمت مى كارد ، پس اگر خداوند ، بنده را در كودكى حكيم گرداند ، كمى سنّش منزلت وى را نزد حكيمان پايين نياورد و آنان نور كرامت خدايى را در او ببينند . 294 . امام على عليه السلام - در پاسخ همّام كه از صفت مؤمن پرسيده بود - : اى همّام ! مؤمن ، خردمند و تيزهوش است . . . سكوتش تفكر و سخنش حكمت است .